Wachtlijsten in ziekenhuizen?
3 tips om ze weg te werken

Daar heb je weer zo’n kop: Wachtlijsten te lang: Bij een kwart van de poliklinieken moeten patiënten te lang wachten voordat ze bij een arts terecht kunnen.’

Wachtlijst poliklinieken vaak te lang(RTL Nieuws , 12 oktober)

Ze scheren alle Nederlandse ziekenhuizen over één kam. Typerend. Ze maken geen onderscheid tussen academische en algemene ziekenhuizen. Ze kijken ook niet naar de ingewikkelde problematiek erachter. Maar toch: een kwart van de patiënten wacht volgens RTL Nieuws langer dan zeven weken.

Klopt dat?

We weten allemaal dat RTL -in ieder geval een beetje- gelijk heeft. We balen er allemaal van. Als arts en als patiënt. We weten ook, dat overheidsmaatregelen tot nog toe niet hielpen.

Kunnen we er dan echt niks aan doen?

Jawel.

In veel gevallen zijn wachtlijsten een resultaat van slecht plannen. Ga maar na: er komen de laatste tijd niet méér patiënten naar ziekenhuizen. Sterker nog: medisch specialisten zien juist minder patiënten. In 2012 was er sprake van een productiekrimp van 1%.

ziekenhuisproductie gupta

Als gevolg van het verhoogde eigen risico blijft de productie van ziekenhuizen in 2013 nog verder achter bij de gemiddelde productiegroei van de laatste tien jaar. De afname is bij opnames, dagopnames, maar vooral ook bij de eerste polikliniekbezoeken te zien.

We doen dus toch echt iets verkeerd.

Wat kunnen we veranderen?

1. Hou wachtlijsten niet kunstmatig in stand

Begin met de wachttijden op poliklinieken te onderzoeken. Ga eens kijken in de agenda.

De wachttijd is het aantal (digitale) pagina’s in de agenda die omgeslagen moeten worden voor een vrije plek.

Is het aantal pagina’s dat je moet omslaan doorgaans hetzelfde? Dat betekent dat de wachttijd constant is. Het aantal patiënten dat belt voor een afspraak (de vraag) is even groot als het aantal patiënten dat behandeld wordt (het aanbod).

De patiënten die bellen worden alleen constant vier weken, zes weken of twee maanden te laat gepland. Dat levert extra werk op:

  • Bij een lange toegangstijd is er vaak een tussentijdse beslissing (triage) nodig om te bepalen of een patiënt niet éérder gezien moet worden. Dat betekent veel telefoontjes van huisartsen die specialisten willen spreken over hun patiënt. Of patiënten die druk uitoefenen om eerder terecht te kunnen.

Hier kunnen we iets aan doen. Als we een paar weken keihard werken, werken we de kunstmatige wachtlijsten weg. Voortaan laten we patiënten direct op het spreekuur komen. Dat planningsprincipe heet ook wel:  ‘werken zonder wachtlijst’. Dat principe is in het programma ‘Sneller Beter’ in 2007 al succesvol gebleken.

2. Visualiseer de wachttijden

Wees niet bang dat de wachtkamer ineens helemaal vol zit. Laat de vraag en het aanbod continu meten en stuur bij waar dat nodig is. Stel een goede planner aan op de polikliniek. Visualiseer de wachttijden zodat iedereen ze dagelijks kan zien: hang bijvoorbeeld elke dag een grafiek met de laatste resultaten in de koffiekamer. Evalueer elke week met je afdeling hoe het gegaan is. Pas de planning aan. Vier de successen met elkaar. En laat de complimenten van huisartsen over de korte toegangstijden maar binnen stromen.

3. Bekijk de wachttijden uit het oogpunt van de patiënt

Een patiënt wil niet 4 weken wachten bij een verdacht knobbeltje. Ze wil al helemaal niet langer dan een week wachten op de uitslag. Soms wil hij ook niet alle informatie op één dag over zich uitgestort krijgen. Denk over wachttijden uit het oogpunt van de patiënt. Organiseer het zorgpad met álle zorgverleners, zo dat de wachttijden voor de patiënt optimaal zijn.

Uiteindelijk geldt alleen de norm van de patiënt.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>